آنکه به جان من جلا داد ,تویی

آنکه به سوی تو جلا کرد, منم

آنکه مرا زخود رها کرد تویی

آنکه دل از غیر تو وا کرد منم

آنکه به من روی نکو داد تویی

آنکه ز روی تو حیا کرد منم

آنکه مرا حس وهنر داد ،تویی

آنکه تو را غرق دعا کرد، منم

.

.

.

آنکه به جانم عشق افروخت تویی

آنکه به عشق تو همه سوخت منم

شعر اسد زارعی

گل من ! شهد لبت شور شفا می بخشد عطر تو بهتر از اکسیر بقا می بخشد گرمی مهر تو آنقدر لطیف است، عزیز! که به امثال صبا نیز وفا می بخشد . . . نازنینم! تو اگر ناز نمایی چه کسی؟ سر و سامان به من بی سر و پا می بخشد! تو نباشی من بی معرفت و سر به هوا به سر ساده ی من باد فنا می بخشد عرض کردم به خدا راز خداوندی چیست؟ گفت این جاذبه را عشق به ما می بخشد اگر ابلیس هم عاشق بشود بی کم و کاست حضرت عشق به او جاه وجلا می بخشد سایه ات کم نشود، برق نگاهت ای عشق! چه صفایی به دل آینه ها می بخشد شعر اسد زارعی مرودشتی

گل من ! شهد لبت شور شفا می بخشد عطر تو بهتر از اکسیر بقا می بخشد گرمی مهر تو آنقدر لطیف است، عزیز! که به امثال صبا نیز وفا می بخشد . . . نازنینم! تو اگر ناز نمایی چه کسی؟ سر و سامان به من بی سر و پا می بخشد! تو نباشی من بی معرفت و سر به هوا به سر ساده ی من باد فنا می بخشد عرض کردم به خدا راز خداوندی چیست؟ گفت این جاذبه را عشق به ما می بخشد اگر ابلیس هم عاشق بشود بی کم و کاست حضرت عشق به او جاه وجلا می بخشد سایه ات کم نشود، برق نگاهت ای عشق! چه صفایی به دل آینه ها می بخشد شعر اسد زارعی مرودشتی